چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه هاییم وبه عبورشان می خندیم.
چه آسان لحظه ها را به کام هم تلخ می کنیم
وچه ارزان به هم اخم میفروشیم.
لذت با هم بودن را چه زود دیر میشود.
ونمیدانیم که فردا می آید وشاید ما نباشیم.
سکـــــوت و صبــــــوری آدم ها را به حساب ضــــعف و بی کســــی شان نگذارید،
شاید هنوز به چیــــــــزهایی پای بندند،
چیزهایی که شمـــــــــــــــــــا یادتان نمی آید
که چــــــــوپان ……
دوست ِ صمـــــیمی ِ قصــــــاب است …..